Miało być opowiadanie i jest. Ostatnio napisałem czekając na przyjaciółkę.

Dwie osoby. Mały pokój. I każda z nich pogrążona w lekturze. Kobieta. Czyta historię miłości która skończyła się tragicznie. Jej bohaterowie byli szczęśliwą parą nowożeńców. Zaczynali wić sobie wspólne gniazdko. Planowali dzieci. On codziennie wychodził rano do pracy. Wracał popołudniami. Pewnego razu nie wrócił. Telefon ze szpitala oznajmił jej że nie żyje. Na twarzy kobiety czytającej tę historię maluje się smutek, współczucie, troska. Po policzkach ciekną łzy. Jest wzruszona gdy czyta przemyślenia bohaterki swej lektury. Mężczyzna. Czyta kryminał. Świetnie przemyślane przez autora intrygi i zawiłe historie, zwroty akcji wywołują w nim uczucie fascynacji, podziwu dla bohatera powieści którą czyta. Dwie osoby. Mały pokój. Oparci plecami o siebie każda z tych osób przeżywa swoją własną historię. Nawet nie zauważają, czy wręcz nie są świadomi w tej chwili swojego istnienia. Obecni ciałem. Nieobecni duchem. Każde z nich w innym świecie. Kończą czytać. Każde z nich w tym samym czasie. Każde w innym humorze w innym nastroju. Jak będzie wyglądała ich rozmowa? Ona ma nastrój czysto romantyczny. Mogła by nic nic nie mówić. Milczenie sprawia jej teraz przyjemność. On jest poważny, lecz skory do żartów. Zanim zejdą na ziemię i uwolnią się od historii w które przed chwilą byli wplątani istnieje prawdopodobieństwo kłótni. On pod wpływem dopiero co skończonej powieści będzie podejrzliwy. Będzie zastanawiał się skąd u niej taki podły nastrój. Może jest coś o czym nie wiem? Może mnie zdradza? Ona ogarnięta romantyzmem zastanawiać się będzie: dlaczego on jest taki poważny? Czemu jest taki podejrzliwy? Będzie czuła w jego spojrzeniu coś dziwnego. Ci dwoje są razem od trzech lat. Poznali się w czytelni biblioteki uniwersytetu warszawskiego. Siedzieli naprzeciwko siebie i czytali każde inną historię. Lubią czytać. Spoglądali na siebie ukradkiem znad książek. W końcu zapytali w tym samym momencie: Co czytasz? Tak się zaczęła ich znajomość. Spotykali się później często w czytelni i szeptem wymieniali poglądy na temat ostatnio przeczytanych woluminów. To ich fascynowało. Połączyła ich miłość do liter. Książki zmieniają ich nastrój, wpływają na życie codzienne Działają na ich zachowanie. Działają tak na każdego kto je czyta. Na każdego z nas. Tekst pisany jest w stanie budzić emocje każdego gatunku. Jaki cel ma ten tekst? Jedynym jego celem jest wywołanie przemyśleń w czytelniku. Wywołanie fascynacji szczegółami Ta z pozoru nic nie znacząca opowieść jest zobrazowaniem fenomenu szczegółu. Element codzienny. Dwie osoby. Mały pokój. I każda z nich pogrążona w lekturze...


To tyle.